De technische (verlengde) levensduur, waar gaat het ook al weer over?
Vastgoed kan voor de WOZ-waarde worden gewaardeerd via de zogenaamde gecorrigeerde vervangingswaarde. Dat betekent dat er een herbouwwaarde per waardepeildatum wordt berekend die vervolgens worden gecorrigeerd met een technische en eventueel functionele veroudering . Door er vervolgens de grondwaarde bij op te tellen, krijg je de WOZ-waarde.
Hoge Raad 31 januari 2020
Verschillen van mening over de WOZ-waarde ontstaan vaak wanneer de oorspronkelijk ingeschatte levensduur van het object (bijna) is verstreken. De vraag die dan opkomt is of het object op restwaarde (moet) worden / wordt gewaardeerd of kan je de levensduur verlengen. In het arrest van 31 januari jl. heeft de Hoge Raad geoordeeld “dat in de parlementaire geschiedenis geen steun is te vinden voor de opvatting dat de restwaarde van een onroerende zaak niet kan worden bereikt zolang dat object nog in gebruik is bij de eigenaar/gebruiker en dezelfde functie als daarvoor vervult. Die uitleg ligt ook niet voor de hand.” Omdat het Hof wel uitgegaan was van die redenatie, kon de uitspraak niet in stand blijven.
De Hoge Raad oordeelde vervolgens dat het wel mogelijk is om de technische levensduur aan te passen, indien blijkt dat de eerder gehanteerde uitgangspunten onjuist zijn.
Oordeel Hoge Raad 23 oktober 2020
In dit nieuwe arrest wordt geen nadere uitleg gegeven, maar licht de Hoge Raad nog het volgende toe. Op een eventuele aanpassing van de technische levensduur, zijn de ‘normale’ bewijslast regels van toepassing zoals weergegeven in het arrest van 14 oktober 2015 (ECLI:NL:HR:2005:AU4300). Daarin beschreef de Hoge Raad het als volgt.
De bewijslast met betrekking tot de vastgestelde waarde rust op de heffingsambtenaar.
Indien de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de vraag aan de orde of de belanghebbende de (eventueel) door hem verdedigde waarde aannemelijk heeft gemaakt.
Indien partijen beiden goede bewijsmiddelen en argumenten heeft gebezigd, moet aldus worden verstaan dat het Hof aan de door elk van partijen aangedragen bewijsmiddelen en argumenten evenveel gewicht heeft toegekend.
Wat nu?
Het arrest geeft niet weer wanneer nu wel en wanneer nu niet de verlengde levensduur mag of kan worden toegepast. In deze casus had het Hof geoordeeld dat als gevolg van het normale functioneren en het niet blijken dat het gebruik zou worden stopgezet dat de heffingsambtenaar aan zijn bewijslast had voldaan. Het is te kort door de bocht gesteld, om te stellen dat dit in alle gevallen zo zal zijn. Maar het is wel belangrijk om deze uitspraak te verwerken in de uitspraken op bezwaar die nog gedaan moeten worden in bezwaar. Wil je weten hoe?
